Fortyfikacja ta zaczęła być znana jako Lascaris Bastion, nazwana tak na cześć Wielkiego Mistrza Lascarisa, który zlecił jej wykonanie.
thumb|left|Widok Valletty w roku 1874, część ogrodu widoczna w lewym dolnym rogu
Wkrótce po je ukończeniu, Wielki Mistrz zarekwirował to miejsce i wybudował tam letnią rezydencję z ogrodem. Był w nim belweder i fontanny, zasilane wodą z akweduktu Wignacourta. Ogród został centralnym punktem mariny Valletty, gdzie znajdował się też kościół Matki Bożej z Liesse, Fontanna Neptuna oraz Del Monte Gate. Okolica stała się jedną z najbardziej malowniczych części Valletty, w wiekach XVII-XIX uwieczniona została na kilku obrazach.
W ogrodzie, zaprojektowanym w stylu barokowym przez architekta Francesco Buonamici, rosły wiecznozielone drzewa owocowe, głównie cytrynowe i pomarańczowe. Uroku dodawał łuk triumfalny (brama) oraz dwie wyszukane w kształcie, barokowe fontanny z rzeźbami o tematyce mitologicznej.
Do roku 1839 w letniej rezydencji Wielkiego Mistrza mieściły się biura inspektora wydziału kwarantanny oraz portu Valletta.
thumb|Bateria Lascaris zbudowana została na miejscu ogrodu