Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: S. c. suratensis (J.F. Gmelin, 1789) – synogarlica plamoskrzydła – Pakistan, Indie, Nepal i Bhutan S. c. ceylonensis (Reichenbach, 1851) – Sri Lanka S. c. tigrina (Temminck, 1809) – synogarlica sundajska – Bangladesz i północno-wschodnie Indie przez Indochiny po Filipiny i Wyspy Sundajskie S. c. chinensis (Scopoli, 1786) – synogarlica perłoszyja – północno-wschodnia Mjanma po centralne i wschodnie Chiny, Tajwan S. c. hainana (E. Hartert, 1910) – Hajnan.
Synogarlice perłoszyje introdukowano na Sulawesi, Moluki, Mauritius, do wschodniej Australii i Tasmanii, Nowej Zelandii (w Auckland), na Nową Kaledonię, Fidżi i do Kalifornii.
Morfologia mały|250px|Spilopelia chinensis, Austins Ferry, Tasmania, Australia Długość ciała wynosi 27,5–30 cm;