W 1920 roku w czasie wojny polsko-bolszewickiej, będąc podchorążym, walczył jako zastępca dowódcy 1 kompanii 101 pułku piechoty. 26 lipca tego roku był ranny w czasie bitwy pod Jedwabnem. Później służył w batalionie zapasowym 1 pułku piechoty. Został mianowany na podporucznika 1 października 1920 roku. Pod koniec 1920 roku wziął urlop z wojska w celu kontynuowania studiów, jednak już 8 maja 1921 roku ochotniczo wziął udział w III powstaniu śląskim, w czasie którego dowodził szturmową kompanią cyklistów, a później kompanią szturmową wchodzącą w skład załogi pociągu pancernego „Zygmunt Powstaniec”. 6 czerwca 1921 roku był ranny pod Zębowicami.
Po ukończeniu studiów został w 1922 roku współredaktorem „Gazety Świątecznej”, wydawanej przez jego ojca. Po śmierci ojca w 1925 roku został zastępcą redaktora naczelnego i zastępcą dyrektora administracyjnego „Gazety” oraz kierownikiem Księgarni Krajowej, stając się współwłaścicielem rodzinnego wydawnictwa. W tym czasie masowo zakładał biblioteki wiejskie.