Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 363.. Równolegle około 1867 zasiadał jako ławnik w sądzie wyrokującym w Sanoku (K. k. Gefällen-Bezirks-Gericht in Sanok), a od około 1869 do około 1872 był asesorem C. K. Sądu Powiatowego w Sprawach Dochodów Skarbowych w Sanoku•.
Przed 1870 został mianowany na stopień porucznika. W 1868 był przewodniczącym komitetu kościelnego w Sanoku (zastępcą był burmistrz miasta Jan Okołowicz). Wraz z Okołowiczem w 1871 był fundatorem szkoły muzycznej w Sanoku (według relacji prasowej na tę okoliczność jeden z pułkowników wojsk austriackich podarował komplet instrumentów dętych). Na posiedzeniu Rady Miejskiej w Sanoku 3 lutego 1870 burmistrz Jan Okołowicz złożył wniosek o nadanie honorowego obywatelstwa Sanoka Wilhelmowi Kwiatkowskiemu, jednak Rada odrzuciła ten pomysł na wniosek ks. Franciszka Salezego Czaszyńskiego. Pełnił mandat radnego Rady Miejskiej w Sanoku od 1872 i zasiadał w komisji finansowej. 30 kwietnia 1873 przyjęto jego rezygnację z mandatu radnego.
Jako emeryt zamieszkiwał w Sanoku w domu pod numerem 155. Do końca życia był kawalerem. Zmarł 22 lipca 1876 w Sanoku w wieku 62 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul.