Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: L. s. acuticauda (Hodgson, 1836) – mniszka kreskowana – północne Indie (na wschód od Uttarakhandu), południowy Nepal po Bangladesz, Arunachal Pradesh, Mjanmę (z wyjątkiem jej południowej części), północno-zachodnią Tajlandię, północny Laos i północno-zachodni Wietnam L. s. striata (Linnaeus, 1766) – mniszka białorzytna – zachodnie i północno-wschodnie Indie i Sri Lanka L. s. fumigata (Walden, 1873) – Andamany L. s. semistriata (Hume, 1874) – Nikobary L. s. subsquamicollis (Baker, ECS, 1925) – południowa Mjanma, Tajlandia (poza północnym zachodem kraju), centralny i południowy Laos, Wietnam i Kambodża na południe po Singapur, Sumatrę i wyspę Bangka L. s. swinhoei (Cabanis, 1882) – południowe i południowo-wschodnie Chiny (na wschód od Junnanu), północno-wschodni Wietnam, Hajnan i Tajwan.
Mniszki białorzytne introdukowano do Japonii.
Morfologia Długość ciała wynosi 11–12 cm, masa ciała 9,5–13 g. Obie płcie są do siebie podobne. Górna szczęka ciemnoszara, żuchwa srebrzysta. Pióra u nasady dzioba i gardło są niemal czarne. Pozostałe części ciała porastają głównie pióra czekoladowobrązowe, jedynie pierś i brzuch są pokryte brudnobiało-czekoladowym łuskowatym wzorem.