Pracowała jako bibliotekarka, najpierw w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu (1951–1954), później w Bibliotece Głównej Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu (1954–1959), a od 1959 w Powiatowej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Kościanie, gdzie mieszkała w latach 1959–1960. Następnie pracowała w Przedsiębiorstwie „Dom Książki” w Poznaniu (1961–1970) kolejno jako księgarz, zastępca kierownika księgarni oraz instruktor Działu Księgarskiego, a w 1970–1979 w Zjednoczeniu Przemysłu Ziemniaczanego i Centralnym Laboratorium Przemysłu Ziemniaczanego w Poznaniu (w charakterze asystentki dyrektora, a następnie inspektora). Od 1981 pracowała w muzeach – w Muzeum Literackim Henryka Sienkiewicza w Poznaniu oraz Mieszkaniu-Pracowni Kazimiery Iłłakowiczówny. W 1983 przeszła na rentę inwalidzką.

Od 1976 była członkiem Związku Literatów Polskich. W 1986 i w 1989–1992 była wiceprezesem Oddziału Poznańskiego ZLP, a w 1989 nadto została wybrana na członka Zarządu Głównego ZLP. W 1986 została członkiem Narodowej Rady Kultury, a w 1990 weszła w skład Rady Funduszu Literatury przy Ministrze Kultury i Sztuki. thumb|240px|Grób Łucji Danielewskiej na cmentarzu Górczyńskim W 1994 ukończyła studia na Uniwersytecie im.