O bytii w Rossii dla ispowiedajuszczich Rimskuju wieru szesti Diocezijam, o sodierżanii Archijepiskopa, Jepiskopa i pri nich Suffraganow i Officiałow Gienieralnych: o pierienosie na appielaciju dieł iz Konsistorij, o zawisimosti czinow i dołżnostiej cerkownych, a także Sieminarij i szkoł ot Archijeriejew, o zaprieszczenii prinimat' ili pomieszczat' Inostrannych Duchownych, o imienowanii Archijepiskopa Mogilewskago Mitropolitom: o priebywanii jego i o nieimienii snoszenij s Inostrannymi ziemlami, biez dozwolenija Wierchownoj własti, w: Akty i dokumienty otnosiaszczijesia k ustrojstwu i uprawleniju rimsko-katoliczeskoj cerkwi w Rossii, T. 1, (1762–1825), Pietrograd 1915, s. 112..
W 1869 w wyniku likwidacji biskupstwa w Mińsku, świątynię zdegradowano do siedziby parafii.
Pod koniec XIX w. parafia liczyła do 8000 parafian, nie licząc około 5000 wiernych, którzy korzystali z kościołów filialnych w Annopolu, Wołkowiczach, na cmentarzu Kalwaryjskim w Mińsku, a także z kaplic w Horodyszczach, Siennicy, Piotrowszczyźnie, Szabuniach (rejon puchowicki), Przyłukach oraz z dwóch kaplic Towarzystwa Dobroczynności w Mińsku.