Henri Fournier (SC6) – francuski okręt podwodny z okresu międzywojennego, druga jednostka typu O’Byrne. Pierwotnie została zamówiona przez Rumuńską Marynarkę Wojenną, jednak została podczas budowy zarekwirowana przez rząd Francji. Okręt został zwodowany 30 września 1919 roku w stoczni Schneidera w Chalon-sur-Saône, a do służby w Marine nationale wszedł w 1921 roku. Jednostka służyła na Morzu Śródziemnym, a z listy floty została skreślona w lipcu 1935 roku.
Projekt i budowa Okręt zamówiony został przed wybuchem I wojny światowej przez Rumuńską Marynarkę Wojenną. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf. W 1917 roku okręt został zarekwirowany przez rząd francuski i ukończony z powiększonym kioskiem oraz mostkiem.
„Henri Fournier” zbudowany został w stoczni Schneidera w Chalon-sur-Saône. Stępkę okrętu położono w kwietniu 1917 roku, został zwodowany 30 września 1919 roku, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1921 roku. Otrzymał nazwę na cześć francuskiego dowódcy okrętu podwodnego „Saphir” Henriego Fourniera, który 15 stycznia 1915 roku na Morzu Marmara zginął po wejściu okrętu na turecką minę. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny SC6.