Po zamknięciu w 1864 r. przez władze teatru polskiego nie podjął współpracy z powstałym w jego miejsce teatrem rosyjskim i jesienią otworzył razem z Jarosławem Brzozowskim zakład fotograficzny, który od 1880 r. prowadził samodzielnie. Prawdopodobnie w 1868 r. otworzył zakład fotograficzny w Kownie. W 1882 r. na wystawie przemysłu i sztuki w Moskwie uzyskał za swoje fotografie brązowy medal. Około 1885 r. zbył zakład w Kownie. Jego uczniami w dziedzinie fotografii byli Edward, Henryk i Wacław Mistowt-Czyżowie, Stanisław Filibert Fleury i Adam Darkszy.
W 1880–1888 był ławnikiem magistratu, angażował się w działalność społeczną, zasiadając w licznych komitetach. Szczególnie zaangażowany w działalność komitetu ogrodowego, z którego inicjatywy i według jego własnych projektów utworzono w Wilnie ogród publiczny w ogrodzie pobernardyńskim i Cielętniku oraz na skwerach nad Wilenką. Zaangażowany w prace przy renowacji wileńskich kościołów św. Jana, św. św. Jakuba i Filipa oraz św. Rafała. Udzielał się przy organizacji wileńskich wystaw rolniczo-przemysłowych w latach 1885, 1887, 1888, 1891, 1893 i 1895.
Zmarł 18 grudnia 1896 r.