Lęgi Albatrosy białoczelne lęgi wyprowadzają raz do roku. Na Snares Island większość zniesień przypada na styczeń, młode klują się w marcu–kwietniu, w pełni opierzone są w sierpniu lub wrześniu. Na Wyspach Chatham zniesienia przypadają na październik i listopad, młode wykluwają się w styczniu, a w pełni opierzone są w czerwcu lub lipcu. W przypadku dorosłych albatrosów ze Snares i Solander Islands badano, jak wraz z postępem w lęgach zmienia się zasięg występowania tych albatrosów. Podczas inkubacji (styczeń–marzec) przebywają na szelfie na wschodzie i zachodzie Wyspy Południowej i na Morzu Tasmana. Po okresie, w którym muszą strzec piskląt (maj–kwiecień), spotykane są na szelfach w okolicy całej Wyspy Południowej. Po sezonie lęgowym ptaki dorosłe z młodymi wędrują w okolice Chile i Peru.
Status i zagrożenia IUCN uznaje albatrosa białoczelnego za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened) nieprzerwanie od 2008 roku (stan w 2021). Wcześniej, od 2000 roku uznawany był za gatunek narażony (VU, Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na około 50–100 tysięcy dorosłych osobników. Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny. W 1985 sztorm niemal całkowicie wymył glebę z Sisters Islands i wysp Forty-Fours.