Kolejnymi zwycięzcami festiwalu byli: Orietta Berti – „Tu sei quello” (1965), Fred Bongusto – „Prima c’eri tu” (1966), Jimmy Fontana – „La mia serenata” (1967), Riccardo Del Turco – „Luglio” (1968), Albano Carrisi – „Pensando a te” (1969), Renato Brioschi – „Lady Barbara” (1970), Mino Reitano – „Era il tempo delle more” (1971), Gianni Nazzaro – „Quanto è bella lei” (1972), I Camaleonti – „Perchè ti amo” (1973), Gianni Nazzaro – „Questo si che è amore” (1974), Il Guardiano del Faro – „Amore grande amore libero” (1975). W 1975 roku RAI podjęła decyzję o zaprzestaniu organizowania festiwalu z powodu zmienionej sytuacji na włoskiej scenie muzycznej.
Lata 1981–2003 Festiwal wznowiono, w zmienionej formie, w 1981 roku, po czym w roku następnym ponownie go odwołano. Próby jego reanimacji podejmowano jeszcze kilkakrotnie, ale bez większego powodzenia. Ostatnia miała miejsce w roku 2003.
Przypisy
Kategoria:Festiwale muzyczne we Włoszech