thumb|350px|Mapa imperium nowoasyryjskiego z zaznaczonym położeniem miast Kuta, Kisz i Babilon Bitwa pod Kisz – starcie zbrojne pomiędzy armią asyryjskiego króla Sennacheryba (704–681 p.n.e.) i armią babilońskiego króla Marduk-apla-iddiny II (biblijny Merodak-Baladan), wspartą wojskami Elamitów oraz plemion aramejskich, chaldejskich i arabskich, do którego doszło w 703 r. p.n.e. pod miastem Kisz w Babilonii. O bitwie tej wspominają inskrypcje królewskie Sennacheryba i zgodnie z nimi to armia asyryjska odnieść w niej miała zwycięstwo.
Przed bitwą Sennacheryb, objąwszy tron asyryjski po swym ojcu Sargonie II (722–705 r. p.n.e.), stawić musiał czoło wielkiej rebelii, jaka w 703 r. p.n.e. wybuchła w Babilonii, będącej za rządów jego ojca pod kontrolą AsyriiGrayson A.K., Assyria: Sennacherib..., s. 106.. Na czele rebelii stanął Marduk-apla-iddina II, któremu z pomocą Chaldejczyków, Aramejczyków i Elamitów udało się zasiąść na tronie w Babilonie. Spodziewając się rychłego ataku wojsk asyryjskich, Marduk-apla-iddina II zebrał swe wojska oraz wojska swych sojuszników i rozlokował je w dwóch miastach: w Babilonie, oraz w Kucie na granicy asyryjsko-babilońskiejGallagher W.R., Sennacherib's Campaign..., s. 67..