Józef Relidzyński (ur. 11 stycznia 1886 w Kielcach, zm. 7 stycznia 1964 w Dartford) – polski poeta, pisarz, scenarzysta i legionista, zastępca członka Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich od 1937 rokuSprawozdanie Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie za Czas od dn. 1.IV.1937 r. do dn. 30.IV.1939 r., s. 3., kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Gimnazjum ukończył w Warszawie. Studiował przez rok w „Akademie der Sozial-und Handelswissenschaften” we Frankfurcie nad Menem, a następnie przez dwa lata na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (prawdopodobnie jako wolny słuchacz). Debiutował jako pisarz w 1904 opowiadaniem „W godzinę smutku i tęsknoty” („Dziennik Poznański”). Współpracował też z „Bluszczem”, „Krytyką”, „Kurierem Warszawskim”, „Nową Reformą”, „Sfinksem”, „Słowem Polskim”, „Światem” oraz „Tygodnikiem Illustrowanym”. W 1907 ogłosił broszurę „W kwestii żydowskiej”Internetowy Polski Słownik Biograficzny. W 1908 debiutował jako poeta tomem poetyckim Poezje, chwalonym przez Kazimierza Tetmajera. W tym czasie był członkiem „Sokoła”, jak również aktorem warszawskich, lwowskich i krakowskich scen teatralnych. Podczas I wojny światowej był żołnierzem 4. pułku piechoty Legionów (adiutant Andrzeja Galicy).