Jednostki otrzymały numery ewidencyjne Q102–Q104.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Bellone” (Q102) Arsenal de Rochefort grudzień 1912 8 lipca 1914 październik 1916 „Hermione” (Q103) Arsenal de Toulon 15 marca 1917 grudzień 1917 „Gorgone” (Q104) 23 grudnia 1915 lipiec 1916
Dane taktyczno–techniczne Okręty podwodne typu Bellone były średniej wielkości oceanicznymi okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 60,6 metra, szerokość 5,4 metra i zanurzenie 3,5 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 523 tony, a w zanurzeniu 788 ton. Okręty napędzane był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne Sabathé („Gorgone” – ) o łącznej mocy 1640 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 800 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14,7 węzła na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2300 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 100 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.
Okręty wyposażone były w osiem zewnętrznych wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie na dziobie jednostki oraz sześć systemu Drzewieckiego, z łącznym zapasem 8 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal.