Częste przyjazdy teatru poznańskiego do Warszawy zyskały mu opinię najlepszego zespołu ogródkowego. Propagował w teatrze ogródkowym najnowszą polską dramaturgię: wystawił tam po raz pierwszy wiele sztuk Michała Bałuckiego i Józefa Blizińskiego; ogromnym powodzeniem cieszyły się – pisane na jego zamówienie – wodewile F. Schobera. Według prasy warszawskiej zespół poznański swoim repertuarem i poziomem gry przyciągnął do teatrów ogródkowych wybredniejszą publiczność. Dopiero w 1881 palmę pierwszeństwa w Warszawie odebrał mu zespół Józefa Puchniewskiego. Doroszyński poniósł wtedy straty materialne, które powiększyły się jeszcze po powrocie do Poznania. Kłopoty finansowe spowodowały, że 1 XII 1881 zerwał kontrakt na prowadzenie teatru poznańskiego.
Przypisy
Bibliografia „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.63745.2 „Słownik biograficzny teatru polskiego” t. 1: teatr.63746.1 Polski Słownik Biograficzny t. 5 str. 342: psb.4560.1
Kategoria:Dyrektorzy Teatru Polskiego w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1842 Kategoria:Zmarli w 1882