Po latach przerwy ponowne prace nad skonstruowaniem podobnego urządzenia zainicjowane zostały w roku 1956 przez prof. dr med. Tadeusza Bulskiego z I Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Medycznej w Warszawie, który zlecił realizację tego projektu swemu asystentowi lek. med. Janowi Płońskiemu, z którym prowadził pionierskie prace nad kardiotokografią płoduI Klinika Położnictwa i Ginekologii WUM (pol.) Towarzystwo Lekarskie Warszawskie. [dostęp 2017-02-15].. W skład zespołu pracującego nad urządzeniem weszli również inżynierowie: Stanisław Bancer, Jerzy Ilmurzyński i Stanisław KuhnPłoński J.: Fonokardiografia płodowa op. cit., s. 2–3.. Jako że wcześniejsze próby badania tętna płodu metodą EKG, prowadzone w Klinice za pomocą polskiej konstrukcji stereokardiografu, pomimo stosowania różnych metod badania i filtrowania sygnału zakończyły się niepowodzeniem, nie dając zapisów pozwalających na ocenę kliniczną danego przypadku, zdecydowano się na zastosowanie metody elektroakustycznej.