Od 1978 do 1981 pełnił jednocześnie funkcję rektora. Od 1987 do 1991 (kiedy przeszedł na emeryturę) był kierownikiem Zakładu Prawa i Polityki Agrarnej Katedry Ekonomiki i Organizacji Rolnictwa. Jego działalność naukowa wiązała się głównie z analizą rozwoju przemysłu przetwórczego i latyfundiów biskupstwa poznańskiego od XVI do XVIII wieku. Wydał około 30 opracowań naukowych.
W 1945 pracował w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Rawiczu i wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (zasiadał w jej Komitecie Miejskim w Rawiczu), a w 1948 wraz z nią do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1946 został też członkiem Związku Walki Młodych. W 1950 objął funkcję kierownika Wydziału Propagandy KM PZPR w Rawiczu. Został członkiem egzekutywy Komitetu Uczelnianego WSR, którego w latach 1962—1965 i 1970—1978 był I sekretarzem. W 1972 uzyskał mandat posła na Sejm PRL w okręgu Gniezno. Zasiadał w Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów, ponadto pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Handlu Zagranicznego. W latach 1980–1990 przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu.