do czasu rozbudowy) prowadził schronisko na Szyndzielni.
Od października 1954 do przejścia na emeryturę w grudniu 1976 był kierownikiem, a następnie dyrektorem Domu Wycieczkowego PTTK w Bielsku-Białej. Również i tu istniała przyjazna dla turystów atmosfera, a świetna kuchnia była powszechnie znana w Bielsku-Białej. Z tego powodu wielokrotnie wraz ze swoimi pracownikami zajmował czołowe miejsca w różnych ogólnopolskich konkursach i współzawodnictwie obiektów turystycznych.
Był członkiem Grupy Beskidzkiej GOPR od czasu jej powstania, uczestnikiem Pierwszego Kursu Ratowników Górskich zorganizowanego przez PTT w listopadzie 1935 roku w Zakopanem dla dzierżawców i gospodarzy schronisk. Udzielał pomocy potrzebującym oraz pełnił dyżury do roku 1991. Był również członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w latach 1929–1939 oraz 1945–1950.
Był żonaty z Ireną Jarosz, z domu Skrzypczyńską (ur. 18 lutego 1930, zm. 20 stycznia 1978 w następstwie nieszczęśliwego wypadku przy pracy w DW PTTK w Bielsku-Białej). Synowie: Marian (ur. 1954 w Bielsku-Białej) oraz Bogusław (ur.