przebywał w Jabłonkowie jako rekonwalescent. 1 stycznia 1915 r. superarbitrowany i uznany za inwalidę niezdolnego do służbySuperarbitraż było to zwolnienie ze służby wojskowej z powodów zdrowotnych. z powodu przestrzelenia ręki, wstąpił jednakże do kawalerii i znalazł się w kadrze 2 pułku ułanów II Brygady Legionów Polskich (początkowo służył jako patrolowy). W maju 1915 r. wyruszył na front w szeregach 5 szwadronu 2 pułku ułanów Legionów Polskich i uczestniczył w walkach do jesieni 1917 roku (od września 1916 r. Legiony Polskie zostały przekształcone w Polski Korpus Posiłkowy). Wymieniony został jako uprawniony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. W październiku 1917 r. zachorował na tyfus i leczony był w przemyskim szpitalu. Od lutego 1918 r. uczył się w Szkole Podchorążych w Bolechowie. Internowany w obozie Bustia Haza pod miastem Huszt, za odmowę złożenia przysięgi na wierność monarchii austro-węgierskiej. W maju 1918 roku został skierowany do grupy wojsk austro-węgierskich stacjonującej pod Udine („P” Gruppe) i odesłany z powrotem jako pruski poddany. Zdezerterował w lipcu tr. i podjął pracę jako rysownik w przedsiębiorstwie demobilizacyjnym pod ZłoczowemWBH, sygn. I.482.74-6874 VM, str. 2-5..