W sezonie 1950 zainaugurowano Niemiecką Formułę 3 z silnikami do 500 cm³. Wówczas rywalizowali m.in. Toni Kreuzer w Cooperze T11 oraz Walter Schlüter i Helmut Polensky w Monopolettach. W mistrzostwach zadebiutowało prowadzone przez Komossę Scampolo 502 z silnikiem BMW sprzężonym ze skrzynią biegów Volkswagen. Kierowcami Scampolo byli Komossa, Deutz, Adolf Glunz, Willy Arnolds i Günther Schlüter. Deutz zajął czwarte miejsce na koniec sezonu, podczas gdy Komossa był siódmy, Glunz dziewiąty, Arnolds dziesiąty, a Schlüter – jedenasty. Schlüter zmarł podczas sierpniowego Grand Prix Niemiec. Rok później Komossa wygrał mistrzostwa Niemiec. W wyścigu Donauringrennen samochody Scampolo zajęły cztery pierwsze miejsca. Deutz w klasyfikacji końcowej był piąty. Jednakże rok później kierowca ten zdobył tytuł samochodem Scampolo wyposażonym w silnik Norton; Komossa zajął natomiast czwarte miejsce. W sezonie 1953 w Niemczech dominowały Coopery i Deutz zajął szóste miejsce na koniec sezonu. W 1953 roku wprowadzono nowe, dwumiejscowe Scampolo z silnikiem 750 cm³. Komossa i Arnold zajęli nim 23 miejsce w długodystansowym wyścigu 1000 km Nürburgringu.