Wcześniej rozpowszechniony został jako roślina ozdobna na całym świecie z wyjątkiem strefy klimatu umiarkowanego chłodnego i arktycznego.
Biologia i ekologia Fotosynteza u szarłatu zachodzi według mechanizmu C4, co zabezpiecza przed fotooddychaniem i umożliwia rozwój na stanowiskach suchych. Temperaturą optymalną do wegetacji jest 24-28 °C, jednak rośliny dobrze znoszą temperatury dochodzące nawet do 50 °C. Poniżej 8 °C następuje zahamowanie wzrostu szarłatu, a w temperaturze 4 °C rośliny ulegają nieodwracalnym uszkodzeniom. Szarłat zwisły pochodzący z Andów jest bardziej odporny na chłód niż szarłat wyniosły. Gatunki rodzaju Amarantus mogą swobodnie się krzyżować między sobą, co ułatwia zbliżona liczba chromosomów.
Morfologia thumb|left|Kwiat żeński z nasionem|391x391px Pokrój Roślina jednoroczna o umiarkowanie rozgałęziającym się pędzie, za młodu nieco owłosionym w górze, z wiekiem roślina naga. Osiąga od kilkudziesięciu cm do 1,5 m wysokości, rzadko nawet do 2,5 m. Liście Liście na ogonkach krótszych od blaszki, ta jajowatorombowata do szerokolancetowatej, o długości 5–15 cm i szerokości 2–10 cm. Blaszka całobrzega, u nasady zbiegająca, na szczycie ostra lub stępiona. Kwiaty Drobne, zebrane w tęgie, zwisające kłosy, tworzące wiechy złożone.