Wzorem dywanu był wiosenny ogród królewski z owocującymi drzewami, kwiatami w rozkwicie, strumykami i ścieżkami – tkanina miała być bogato haftowana i zdobiona kamieniami szlachetnymi. Ścieżki i strumyki były zaznaczone kamieniami szlachetnymi na złotym tle. Brzegi dywanu ozdobione były szmaragdami wyznaczającymi zielone pole, na którym rozmieszczono wiosenne rośliny w rozkwicie – ze złotymi łodygami, złotymi i srebrnymi kwiatami i jedwabnymi liśćmi. W tekście „Habib as-Sejar” Chondemira zapisano, że kiedy zimą zasiadano na dywanie, goście mieli wrażenie przebywania w wiosennym ogrodzie. Dywan miał symbolizować potęgę króla – władzę nad porami roku. Motyw wiosennego ogrodu był częstym wzorem późniejszych dywanów perskich.
Podczas inwazji arabskiej w 637 roku, dywan okazał się zbyt ciężki, by go ewakuować i wpadł w ręce najeźdźców. Został wysłany do Medyny, gdzie został pocięty na kawałki, które zostały rozdane muzułmanom.
Przypisy
Baharestan Kategoria:Sztuka starożytnej Persji Kategoria:Sasanidzi