Podczas tych świąt prezentowano pielgrzymom torę, której autorstwo przypisywano Ezechielowi.
Pierwsze pielgrzymki muzułmanów odnotowano w XII wieku. Około 1180 roku grób odwiedził rabin Petachia z Ratyzbony, który odnotował, że grób Ezechiela znajdował się na trasie pielgrzymek do Mekki i Medyny.
Za panowania sułtana Oldżajtu (1304–1316) opiekę nad grobem przejęli muzułmanie. Wówczas rozpoczęto budowę meczetu w stylu typowym dla okresu Ilchanidów. Meczet wraz z minaretem został ukończony za panowania Abu Sa’ida (1316–1335). Minaret, wzniesiony z cegieł palonych na wysokość 24 m, zdobiony był wzorami geometrycznymi, motywami roślinnymi i inskrypcjami.
W XVIII wieku meczet został zniszczony przez trzęsienie ziemi, zaś żydowska synagoga została przejęta przez szyitów. Żydom zakazano wstępu na teren kompleksu, a grób mogli odwiedzać tylko podczas świąt.