François, wystawione w muzeum we Florencji, dzieło zostało zniszczone przez tamtejszego dozorcę i później odrestaurowane.
Godnym następcą Klitiasa stał się Eksekias.
Malarstwo wazowe attyckie (560–540 p.n.e.) thumb|200px|Amazis – naczynie w stylu czarnofigurowym przedstawiające Heraklesa, Posejdona i Atenę (ok. 550–530 p.n.e., Luwr) Jest to okres działalności trzech wybitnych artystów o bardzo odmiennych warsztatach. Należeli do nich wspomniany już Eksekias, oraz Amasis i Lidos.
Eksekias był, jak się przypuszcza, największym rywalem i zarazem przeciwieństwem Amasisa. Oprócz indywidualizmu da się w jego dziełach dostrzec nawiązania do tradycji Nearchosa i Klitiasa. Był mistrzem kompozycji, która wiązała się z kształtem malowanego naczynia i polem przeznaczonym do dekoracji. Eksekias był autorem przedstawienia dwóch bohaterów Iliady – Achillesa i Ajaksa, grających w kości, na którego podstawie można ukazać walory artysty. Obraz zamknięty w zwężającej się ku górze metopie doskonale się dostosowuje do krzywizny amfory. Pochylenie pleców obu postaci jest odwzorowaniem obłości naczynia. Pomiędzy dłońmi obu graczy przebiega oś kompozycji, która jest zarazem osią symetrii naczynia. Inną wazą równie dobrze pokazującą doskonałość Eksekiasa jest wnętrze czary wypełnione przedstawieniem statku.