Opuścił wojsko w 1944 w stopniu podpułkownika.
Działalność harcerska i polityczna Od 1922 był zaangażowany w ruch skautowy (harcerski). Doszedł w nim aż do stanowiska głównego skauta Wspólnoty Narodów i Imperium Brytyjskiego, które piastował w latach 1945-1959. 28 maja 1959 otrzymał nominację na w dużej mierze ceremonialne, lecz bardzo prestiżowe, stanowisko gubernatora Tasmanii. Formalnie objął je 21 października tego samego roku. Dał się poznać jako pracowity i zaangażowany gubernator, zwykle przemawiający bez notatek, w sposób przemyślany i osobisty. W 1961 zdiagnozowano u niego nowotwór podniebienia, w związku z którym musiał spędzić pewien czas na leczeniu w Wielkiej Brytanii, lecz później powrócił na Tasmanię i urzędował do końca swej kadencji. Następnie przeszedł na emeryturę i resztę życia spędził w Szkocji. Zmarł w wieku 81 lat.
Odznaczenia i wyróżnienia Najważniejsze ordery Military Cross (1918) Order Imperium Brytyjskiego klasy Rycerz Komandor (KBE, 1951) Order Ostu (KT, 1957)
Doktoraty honoris causa McGill University (1948) University of Glasgow (1952) University of Birmingham (1957)
Przypisy