Architektura Obiekt jest charakterystyczny dla klasycyzujących, symetrycznych budynków, projektowanych przez Pospieszalskiego w latach 1910–1939, wyposażanych w detale i kolumny związane z porządkami antycznymi. Bryła jest horyzontalna, wzniesiona na planie prostokąta, z czterospadowym dachem. Najpewniej ze względów finansowych nie wzniesiono nigdy, figurujących w projekcie bocznych skrzydeł, z których jedno miało być oranżerią, a drugie biblioteką naukową profesora. Pozostałością tego zamysłu są zamurowane, łukowate przejścia z obu stron bocznych willi.
Znaczenie W latach powojennych, do końca życia profesora budynek stał się nie tylko pracownią badawczą, ale również nieformalnym ośrodkiem naukowym z biblioteką archeologiczną uchodzącą za najbogatszą w Polsce. Przebywali tu liczni studenci przygotowujący prace naukowe, jak również archeolodzy z całego świata odwiedzający Poznań w celach naukowych.
Legenda miejska Wśród mieszkańców Strzeszyna krążyła legenda miejska, w myśl której Polskie Koleje Państwowe rozważały budowę przy willi przystanku kolejowego (linia kolejowa nr 351), aby Kostrzewski nie musiał codziennie dochodzić do stacji Poznań Wola.
Przypisy
Kostrzewskiego Kategoria:Strzeszyn (Poznań)