Kariera polityczna Po objęciu urzędu przez prezydenta Jamila Mahuada, 10 sierpnia 1998 został mianowany gubernatorem prowincji Guayas. Po roku, 17 sierpnia 1999 objął nowo utworzony urząd superministra gospodarki, koordynujący prace resortów finansów i energii. 24 września 1999 podał się do dymisji, w proteście przeciwko decyzji prezydenta Mahuada o uchwaleniu moratorium na spłatę zadłużenia zagranicznego Ekwadoru. W 2011 otrzymał tytuł doctor honoris causa od Universidad de las Américas w Quito.

Do aktywności politycznej powrócił w 2012, kiedy zdecydował się na udział w wyborach prezydenckich. W maju 2012 zrezygnował z funkcji prezesa Banco de Guayaquil, w sierpniu 2012 wstąpił do nowo utworzonego ruchu politycznego Tworzenie Możliwości, a w październiku 2012 został jego kandydatem na urząd prezydenta. W wyborach prezydenckich 17 lutego 2013 zajął drugie miejsce, zdobywając 22,7% głosów i przegrywając z urzędującym prezydentem Rafaelem Correą (zdobył 57,2% głosów).

Po raz drugi wziął udział w wyborach prezydenckich w 2017.