Komentarz Utwór został zamówiony u Milhauda przez Paula Hindemitha, organizatora festiwalu w Donaueschingen i Baden-Baden, wraz z jego Hin und zurück oraz dziełami Kurta Weilla i Ernsta Tocha. W tym samym 1927 roku na zlecenie Emila Hertzki Milhaud skomponował jeszcze dwie inne tego typu małe formy operowe. Chociaż bywają one grane oddzielnie, opera ta bywa wystawiana najczęściej wraz z tymi podobnie krótkimi formami Milhauda: Porzuceniem Ariadny (L'abandon d'Ariane), trwającym około 6. minut i Wyzwoleniem Tezeusza (La Délivrance de Thésée), trwającym około 10. minut. Te krótkie dzieła można traktować jako odpowiedź kompozytora na postwagnerowski gigantyzm. Wszystkie one wykraczają jednak daleko poza i ponad formę pewnego muzycznego żartu. Milhaud zadbał bowiem o dopracowanie szczegółów. Zasługujące na uwagę są w szczególności liryczna aria Jowisza z towarzyszeniem fletów i pizzicati instrumentów smyczkowych, czy mająca półparodystyczny charakter aria Europy. Twórcy zadbali także i o to, by jak w prawdziwej greckiej tragedii proporcjonalnie znaczącą rolę odgrywał chór.
Przypisy
Kategoria:Opery w języku francuskim Kategoria:Opery XX wieku