Le Verrier (Q88) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, szesnasta zamówiona jednostka typu Brumaire. Została zwodowana 31 października 1912 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1914 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1925 roku.
Projekt i budowa „Le Verrier” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowego licencyjnymi silnikami Diesla MAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.
„Le Verrier” zbudowany został w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1907 roku, a zwodowany został 31 października 1912 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć francuskiego matematyka z XIX wieku – Urbaina Le Verriera.
Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Wnętrze bliźniaczego okrętu „Montgolfier” (przed 1919 r.) „Le Verrier” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton.