W 1910 roku wstąpiła do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (niem. Sozialdemokratische Partei Deutschlands, SPD). Od 1918 roku pracowała w urzędzie opieki społecznej w Altonie. W 1919 roku razem z Marie Juchacz (1879–1956) i innymi aktywistkami społecznymi założyła stowarzyszenie opieki społecznej nad robotnikami Arbeiterwohlfahrt (AWO). Przewodniczyła komisji ds. opieki społecznej nad robotnikami w Szlezwiku-Holsztynie od 1922 do 1933 roku, kiedy to działalność komisji została zakazana. W latach 1925–1933 pracowała jako nauczycielka w szkole opieki społecznej nad robotnikami w Berlinie, którą współzałożyła. Prowadziła również zajęcia w tamtejszej Wyższej Szkole Polityki.
W 1919 roku jako najmłodszy członek frakcji SPD i pierwsza kobieta została wybrana do Zgromadzenia Narodowego (niem. Weimarer Nationalversammlung), a w latach 1920–1933 była posłem do Reichstagu. Jej parlamentarnym mentorem był Paul Löbe (1875–1967), z którym konsultowała się w sprawach decyzji politycznych. W 1919 roku oraz w latach 1929–1933 była członkiem Zgromadzenia Miejskiego Altony (niem.