Prowincja Krakowska..
U genezy tego typu duchowości maryjnej stoi nauczanie Arnolda Bostiusza, karmelity z XV wieku. W swoim traktacie De patronatu et patrocinio Beatissimae Virginis Mariae in dicatum sibi Carmeli ordinem pozostawił on praktyczne wskazania do całkowitego oddania się Maryi przez szkaplerz i konsekrację zakonną, praktykowane dzień po dniu, wśród ukrytych małych spraw codziennego życia. Nabożeństwo do Matki Bożej według niego jest "z istoty swojej wewnętrzne, obejmujące i poddające całe życie duchowe światłu i wpływom Maryi".
Do rozwoju tej duchowości znacznie przyczyniła się właśnie Maria Petyt, wraz z Michałem van Ballaertem, który omówił w swej książce etapy jej życia duchowego, zwłaszcza bierną noc ducha, która trwała około pięć lat. U wyjścia z tej nocy, bezpośrednio przed zaślubinami duchowymi, zgodnie z jego opisem, nastąpił "świetlany wyłom" - wspaniały okres, który sama pustelnica nazwała "życiem Maryjnym w zjednoczeniu z Maryją w Bogu".