Konstancja Raczyńska z Potockich (ur. 1781 w Tulczynie, zm. 25 grudnia 1852 w Solone) – polska tłumaczka, ilustratorka, córka Stanisława Szczęsnego Potockiego, żona Jana Potockiego i Edwarda Raczyńskiego.
Życiorys Konstancja Potocka urodziła się w 1781 roku w Tulczynie, w jednej z najbogatszych rodzin magnackich. Była szóstym dzieckiem Stanisława Szczęsnego Potockiego i Józefy Mniszchówny. Małżeństwo jej rodziców nie należało do udanych i rozstali się ostatecznie w 1798 roku. Wcześniej zaś krążyły plotki, iż większość dzieci urodzonych przez Józefę pochodzi z nieprawego łoża, zaś ojciec Konstancji od 1791 roku utrzymywał stałą relację z Zofią Wittową.
Mimo wielkiego posagu, Konstancja miała trudności ze znalezieniem męża, w głównej mierze ze względu na złą sławę jej ojca Targowiczanina. W 1799 roku wyszła za mąż za swojego kuzyna, starszego od siebie o dwadzieścia lat Jana Potockiego – według rodzinnej legendy to ona pierwsza wysunęła małżeńską inicjatywę. Związek ten zaowocował trójką dzieci: urodzonym w 1800 roku Bernardem, urodzoną w 1803 roku Ireną i urodzoną w 1805 roku Teresą. mały|307x307px|Pomnik Konstancji jako bogini Higiei w Poznaniu Małżeństwo Konstancji i Jana rozpadło się w ciągu kilku następnych lat. Jan Potocki w 1806 roku zdecydował się wziąć udział w rosyjskiej ekspedycji na Syberię.