Stanisław Budkiewicz (ur. 13 kwietnia 1887 w ŁodziKsięga Polaków uczestników Rewolucji Październikowej 1917–1920 (pod redakcją Aleksandra Kochańskiego), Warszawa 1967, s. 119., zm. 21 września 1937 w Moskwie) – polski socjalista i komunista, komisarz administracyjny i oficer wywiadu (Razwiedupr) Armii Czerwonej w stopniu komisarza brygadowego. Ofiara „wielkiej czystki”.
Życiorys Syn Ryszarda. Urodził się w rodzinie urzędniczej pochodzenia szlacheckiego. W 1905 ukończył ośmioklasowe gimnazjum. Na krótko aresztowany przez władze carskie podczas rewolucji 1905, po uwolnieniu wyemigrował do Belgii, gdzie w latach 1907–1910 studiował ekonomię na Wolnym Uniwersytecie Brukselskim. Po powrocie do Imperium Rosyjskiego pracował jako korepetytor, referent w kasie zapomogowo-pożyczkowej, przedstawiciel Domu Handlowego „G. Meier” w Charkowie i księgowy w firmie FIAT SA w Petersburgu/Piotrogrodzie, jednocześnie działając w nielegalnej PPS-Lewicy.
Podczas I wojny światowej w 1916 roku zmobilizowany do armii rosyjskiej. Szeregowiec zapasowej kompanii samochodowej w Piotrogrodzie. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu prowadził agitację rewolucyjną w wojsku.