Ponadto był wiceprezesem Zrzeszenia Lekarzy Ubezpieczalni Społecznych oraz zastępcą sekretarza Klubu Lekarzy Polskich.
Okres II wojny światowej Szpital Praski W czasie okupacji niemieckiej pracował w Szpitalu Praskim pw. Przemienienia Pańskiego. Budynek szpitala, mieszczący się przed wojną przy placu Weteranów 1863 Roku, został zbombardowany w czasie obrony Warszawy (wrzesień 1939). Szpital przeniesiono do budynku Żydowskiego Domu Akademickiego przy ul. Sierakowskiego 7 (w roku 1941 odbudowany gmach szpitala przy pl. Weteranów przejął Wehrmacht). Oddział wewnętrzny ulokowano w budynku przy ul. Szerokiej 5.
Przy ul. Sierakowskiego i przy ul. Szerokiej realizowano część zajęć tajnego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Były powiązane z działalnością „Szkoły Zaorskiego”, prowadzoną w budynkach Uniwersytetu (ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, gmach chemii fizjologicznej i zakładu fizjologii) pod oficjalnym szyldem Prywatna Szkoła Zawodowa dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego w Warszawie, niem. Private Fachschule für Sanitares Hilfspersonal Dr. Jan Zaorski.