W związku z przywróceniem federacji ECW przez WWE jako ich kolejny brand, 11 lipca Rhino spalił „prawdziwy” pas ECW World Heavyweight Championship, lecz później się okazało, że była to replika, a prawdziwe nieaktywne mistrzostwo trzyma w domu. Na gali Hard Justice zmierzył się z Montym Brownem i Samoa Joe, gdzie z pojedynku wyszedł zwycięsko Joe po przypięciu Browna. Rhino przegrał z Christianem Cage’em na gali Bound for Glory w Eight Mile Street Fight, a także 16 listopada na odcinku Impact! w six-sides of steel barbed wire matchu.
Różne rywalizacje i współprace (2006–2010) Pod koniec 2006, Rhino rozpoczął program z AJ Stylesem, gdzie Rhino próbował pomóc Stylesowi w jego rywalizacji z Christopherem Danielsem, lecz Styles odmówił i oficjalnie stał się w fabule antagonistą. Rhino przegrał ze Stylesem na gali Turning Point po tym, jak Styles udawał kontuzję kolana. Miesiąc później na Final Resolution, Rhino pokonał Stylesa w Last Man Standing matchu, zaś w ich trzeciej walce z gali Against All Odds wygrał Styles. Styles wyzwał dowolnego wrestlera z TNA do walki na gali Destination X, gdzie jego rywalem i zwycięzcą walki ponownie okazał się Rhino. 22 marca, Rhino został wybrany trzecim członkiem drużyny Kurta Angle na galę Lockdown, w skład której jeszcze należeli Samoa Joe, Jeff Jarrett i Sting; Team Angle pokonało Christian’s Coalition w Lethal Lockdown matchu.
thumb|upright|Rhino na gali TNA w 2007