W lipcu 1957 roku dokonano zmiany nazwy niszczyciela na „Siete de Agosto” (7 sierpnia), która upamiętniała i przyznano znak taktyczny D-06.
Dane taktyczno–techniczne „Siete de Agosto” był dużym niszczycielem, z typowym dla tej klasy okrętów uzbrojeniem i wyposażeniem. Długość całkowita wynosiła 121,1 metra (116 m na konstrukcyjnej linii wodnej), szerokość 12,4 metra i zanurzenie 4,7 metra. Wyporność standardowa wynosiła 2650 ton, a pełna 3300 ton. Okręt napędzany był przez dwa zestawy turbin parowych DeLaval z dwustopniowymi przekładniami redukcyjnymi o łącznej mocy 55 000 koni mechanicznych (KM), do których parę dostarczały dwa kotły Penhoët o wydajności 140 t/h. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 32 węzły. Okręt zabierał 524 tony mazutu, co zapewniało zasięg maksymalny 3000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 18 węzłów (i 450 Mm przy prędkości 32 węzłów).