Cezar postanowił pozbyć się groźnego przeciwnika politycznego. Gdy w roku 58 jego wojska obozowały pod Rzymem, trybun ludowy Publiusz Klodiusz Pulcher przedstawił skierowany przeciwko Cyceronowi projekt uchwały, zgodnie z którym za skazanie obywatela rzymskiego bez wyroku sądowego groziło wygnanie. Projekt został odrzucony przez senat, jednak trybun zwołał poza miastem, w obozie wojskowym, zgromadzenie ludowe, na którym Cezar nakłonił urzędujących konsulów do zatwierdzenia uchwały bez zgody senatu. Cyceron musiał udać się na wygnanie. W roku 57, pod nieobecność Cezara, senat uchwalił odwołanie Cycerona z wygnania. Zwołane dla zatwierdzenia tej decyzji zgromadzenie ludowe zostało rozbite przez cezariańskie bojówki Klodiusza. Na ulicach Rzymu wybuchły krwawe walki między zwolennikami Cezara i Klodiusza a bojówkami, które zorganizował w obronie republiki i Cycerona inny trybun ludowy, Tytus Anniusz Milon.