4 października odznaczony został Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (nr 3679). Był internowany w Packemonen i Langallen.

W grudniu 1831 r. udał się na emigrację do Francji, gdzie współzałożył Towarzystwo Litewskie i Ziem Ruskich. W kolejnym roku został członkiem Komitetu Narodowego Polskiego. W 1833 r. przeniósł się do Szwajcarii. W Genewie w 1845 r. wszedł do spółki z Franciszkiem Czapkiem, zajmując się handlem zegarkami. W tym mieście nawiązał znajomość m.in. z rodziną młodej Marii Wodzińskiej oraz bywającym u niej Juliuszem Słowackim. Wraz z Marią, jej matką Teresą Wodzińską, siostrą Józefą, trzema braćmi (Antonim, Feliksem i Kazimierzem), guwernantką obu panien oraz Słowackim wziął udział w sierpniu 1834 r. w długiej, okrężnej wycieczce w Alpy. Zwiedził wówczas m.in. kopalnie soli w Bex, Wielką Przełęcz Świętego Bernarda, po czym przez przełęcz Gemmi dotarł na stronę berneńską, nad jeziora Thun i Brienz. Zobaczył wodospady Giessbach i Staubbach oraz dolinę Grindelwaldu. Wszedł na Faulhorn i Rigi, odwiedził też kaplicę Wilhelma Tella nad jeziorem Urner.