funtów) i krążownik został dostarczony do Tangeru w styczniu lub lutym 1899 roku. Nie udało się jednak skompletować załogi, gdyż konieczna była kadra europejska z powodu braku wyszkolonych marynarzy lokalnych, a mocarstwa europejskie, chcąc nakłonić sułtana do zamawiania dalszych okrętów, zakazały swoim obywatelom służby na krążowniku. W efekcie, okręt niszczał nieużywany w bazie.
Dane taktyczno–techniczne „Al-Baszir” był małym, nieopancerzonym krążownikiem (klasyfikowanym też w literaturze jako kanonierka torpedowa). Długość całkowita wynosiła 69,98 metra, szerokość 10,02 metra i zanurzenie 2,6 metra. Wyporność normalna wynosiła 1200 ton. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2500 koni mechanicznych (KM). Paliwem był węgiel. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 18 węzłów.
Okręt był uzbrojony w dwa pojedyncze działa kal. 120 mm (4,7 cala) BL A91 L/40 oraz cztery pojedyncze działa jednofuntowe (37 mm) QF 37H lungo L/25. Uzbrojenie uzupełniały cztery wyrzutnie torped (jedna dziobowa, jedna rufowa i dwie burtowe) kal. 356 mm (14 cali).