Życiorys W wieku 14 lat poślubił dziewczynę z rodziny chasydzkiej. Pomimo jego inklinacji do chasydyzmu i kabały, Abraham już w młodym wieku, przy wsparciu i przewodnictwie ojca, okazał zainteresowanie filozofią żydowską i haskalą, jak również gramatyką języka hebrajskiego. Ważnym wydarzeniem było dla Abrahama spotkanie podczas podróży, którą odbył z ojcem do Satanowa, Tarnopola i Brodów w 1828 r., z wiodącymi maskilami z Galicji, Józefem Perlem i Becal’el-em Sternem. Abraham poświęcił się naukom świeckim, a gdy jego oświeceniowe skłonności zostały ujawnione, teść wymusił na nim rozwód. Kolejne małżeństwo również nie trwało długo.
Od 1830 roku Gottlober rozpoczął wędrowny tryb życia, zatrzymując się na krótko w takich miastach jak Odessa, Kiszyniów, Krzemieniec, Dubno, Międzyrzecz, Warszawa czy Berdyczów, gdzie często pracował jako nauczyciel. Dalsze kontakty z działaczami oświecenia żydowskiego w regionie (Simcha Pinsker, Elijahu Frankel, Jehuda Ke’ari i inni) wpłynęły na ukształtowanie jego poglądów haskalowych oraz na formę jego twórczości literackiej. Podczas pobytu w Odessie poznał członków lokalnej społeczności karaimskiej, a dzięki nim zapoznał się z ich kulturą literacką.