W 1942 roku przeniosła się do Krakowa, a w latach 1944–1945 mieszkała w Zakopanem, skąd po wojnie wróciła do Krakowa, gdzie uczyła w tamtejszych szkołach średnich do 1972 roku, kiedy przeszła na emeryturę.
Została pochowana na cmentarzu w Falenicy, gdzie mieszkała przez ostatnie 4 lata życia.
Awanse harcerskie (stopnie instruktorskie) przodowniczka – Rozkaz Naczelnictwa ZHP L.4 z 12.01.1922 z dniem 9.11.1921 podharcmistrzyni – Rozkaz Naczelnictwa ZHP L.6 z 23 marca 1923 z dniem 1 marca 1923 harcmistrzyni – 1928 (po reorganizacji stopni instruktorskich w 1927 roku)
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi
Życie prywatne Jadwiga Laszczka była córką Konstantego (1865–1956), rzeźbiarza, profesora, a później rektora ASP w Krakowie, i Marii ze Stroińskich (1869–1911). Miała dwóch starszych braci: Bogdana (1898–1977) i Czesława (1900–1985) oraz młodszą siostrę Janinę (1905–1979, zamężną Murczyńską, również harcmistrzynię.
W 1931 roku wyszła za Mariana Wierzbiańskiego, z którym miała syna Krzysztofa (ur. w 1938) i córkę Teresę (ur.