Od 1977 do 1993 był wykładowcą w Instytucie Architektury i Planowania Przestrzennego Politechniki Poznańskiej. Doktoryzował się na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Poznańskiej w 1993. Jest honorowym członkiem Towarzystwa Urbanistów Polskich. Od 1987 do 1996 był prezesem poznańskiego oddziału tej organizacji (od 1978 do 1981 piastował funkcję wiceprezesa).
Realizacje Najistotniejsze prace: generalny projektant planów ogólnych Poznania (nagrody resortowe): zatwierdzonego w 1975, zatwierdzonego w 1994, generalny projektant planu szczegółowego śródmieścia Poznania (1969, wspólnie ze Świętosławem Tatarkiewiczem).
Brał udział w konkursie na projekt dzielnicy mieszkaniowej Górny Taras Rataj w Poznaniu (1970; współautorami byli: Lidia Wejchert, Kazimierz Wejchert i Maria Kaczmarek), gdzie zdobył drugą nagrodęSARP Poznań, Lidia Wejchert.
Totalne, modernistyczne plany rozwoju centrum Poznania z lat 70. XX wieku poddał późniejszej krytyceGazeta Wyborcza, Urbaniści i fryzierzy, czyli jak Poznań przebudowywano.
Zobacz też Centrum III, Trasa Piekary.
Przypisy