Do 1925 roku był drużynowym 2 WDH, w latach 1923–1925 kierował Wydziałem Drużyn Stołecznych w Komendzie Warszawskiej Chorągwi Męskiej.
W okresie od sierpnia 1922 roku do lipca 1923 roku uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie, po czym kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Piechoty w Warszawie. Od roku 1925 służył w stacjonującym w (dzisiejszym) Chorzowie 75 pułku piechoty. W listopadzie tego roku został hufcowym w Śląskiej Chorągwi Harcerzy, a maju 1926 roku kierownikiem Wydziału Przysposobienia Wojskowego Śląskiej Chorągwi Męskiej. W tym samym miesiącu został przydzielony do Kwatery Wojskowej Prezydenta RP na stanowisko młodszego oficera kompanii przybocznej. Od 17 sierpnia 1926 roku był dowódcą szkoły podoficerskiej przy 75 pp.
W marcu 1927 roku został członkiem Zarządu Śląskiego Oddziału ZHP, w okresie od marca 1928 roku do 24 stycznia 1929 roku sprawował funkcję sekretarza Zarządu Oddziału i zastępcy komendanta, a od 25 kwietnia 1928 roku do października 1930 roku był komendantem Śląskiej Chorągwi Harcerzy. Od roku 1933 do wybuchu wojny był członkiem Naczelnej Rady Harcerskiej.
W październiku 1930 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza w Osowcu.