Badania kliniczne na ludziach także sugerują, że PSK stosowany jako adiuwant może hamować nawrót choroby, a podstawowe badania zademonstrowały in vitro, że hamuje rozwój niektórych ludzkich komórek nowotworowych.
Naukowcy z MD Anderson Cancer Center w Stanach Zjednoczonych uznali, że polisacharyd K jest „obiecującym kandydatem dla chemoprewencji ze względu na jego wielotorowe działanie na proces chorobowy, ograniczone efekty uboczne i bezpieczeństwo codziennego stosowania dawek doustnych przez dłuższy czas”. Według Therapeutic Goods Administration w Australii, Światowa Organizacja Zdrowia odnotowała tylko osiem przypadków wystąpienia skutków ubocznych stosowania polisacharydu K.
W 2012 roku, mimo ponad 40-letniego okresu badań nad immunomodulującym działaniem polisacharydu K oraz jego rolą w charakterze modyfikatora odpowiedzi immunologicznej (BRM, od ), mechanizmy jego działania wciąż nie były w pełni wyjaśnione.
Pozyskiwanie i stosowanie PSK jest izolowany ze szczepu CM-101 wrośniaka różnobarwnego. Analogiczny polisacharydopeptyd (PSP) jest pozyskiwany ze szczepu COV-1 tego samego grzyba. PSP charakteryzuje się silniejszym działaniem immunomodulującym od PSK, jednak zawierające polisacharyd K ekstrakty z wrośniaka są jednym z najczęściej stosowanych dodatków do terapii przeciwrakowych w Azji, zwłaszcza w Japonii.
Przypisy
Kategoria:Choroby nowotworowe Kategoria:Immunologia Kategoria:Polisacharydy