Gagauzja miała natomiast zachować dotychczasowy status „autonomicznej jednostki terytorialnej o specjalnym statusie prawnym”. Język mołdawski (rumuński) miał pozostawać jedynym językiem państwowym, natomiast język rosyjski miał uzyskać status „języka oficjalnego”. Dodatkowo Naddniestrze i Gagauzja miałyby uzyskać prawo do nadania takiego statusu kolejnym językom w obrębie swojego terytoriumJ. Solak, Mołdawia..., s. 173.. Przewidywano, że władzę ustawodawczą w Mołdawii będzie sprawował dwuizbowy parlament złożony z 71-osobowej izby niższej (deputowani wybierani według systemu proporcjonalnego w jednym, ogólnokrajowym okręgu) oraz 26-osobowego senatu (13 senatorów mołdawskich, 8 naddniestrzańskich i 5 gagauskich). W obu izbach miałaby obowiązywać kwalifikowana większość głosów. Premier Mołdawii miał być zatwierdzany przez senat, a dwóch jego zastępców miałyby wskazywać lokalne parlamenty Gagauzji i Naddniestrza. Projekt Kozaka przewidywał, że parlament naddniestrzańskiej autonomii będzie dodatkowo zatwierdzał wszystkie umowy międzynarodowe zawierane przez Mołdawię, które w jakiś sposób wpływałyby na Naddniestrze.