Po demobilizacji (8 listopada 1920 roku w stopniu sierżanta) przeniósł się w 1922 roku na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie 23 października 1923 roku otrzymał dyplom magistra prawa. Od co najmniej 1918 roku do co najmniej 1923 roku był członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej Szkół Wyższych, w kwietniu 1918 roku uczestniczył w Walnym Zjeździe OMN SW, przewodnicząc jednej z jego komisji. W 1919 roku był „kolegą” w tajnym „Zecie” (w 1923 roku był „bratem” i członkiem Centralizacji „Zet”-u), w 1920 roku był aktywnym działaczem Straży Kresowej, Związku Rad Ludowych i Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Był też wiceprezesem koła Bratniej Pomocy studentów KUL. W latach 1921—1928 pełnił funkcję prezesa Związku Młodzieży Wiejskiej województwa lubelskiego. Był też działaczem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej.

Od 22 stycznia 1924 do 31 marca 1926 roku odbywał aplikację sądową, a od 10 kwietnia 1926 do 19 maja 1928 roku — aplikację adwokacką w Lublinie, specjalizując się w prawie cywilnym. Od 6 czerwca 1928 do 9 listopada 1939 roku pracował jako adwokat, prowadząc kancelarię adwokacką w Lublinie.