został zwolniony w wyniku rewizji nadzwyczajnej wniesionej do Sądu Najwyższego. Od sierpnia 1956 r. pracował jako kierownik pracowni Automatyki i Telemechaniki Liniowej w Instytucie Naukowo-Badawczym Kolejnictwa (obecnie Instytut Kolejnictwa) oraz jako główny inżynier specjalista w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Kolejowego. W latach 1959–1967 wykładał również na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej.
W 1926 roku ożenił się z Heleną Pietruszewską (1900–1992), z którą miał troje dzieci: Bohdana, Zdzisława, plastyka, i Teresę (ur. 1928), lekarkę.mały|Grób Tadeusza Mickiewicza na cmentarzu PowązkowskimZostał pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 155b-4-4). Niektóre publikacje Elektryczne urządzenia bezpieczeństwa ruchu pociągów: urządzenia liniowe (pod pseudonim Tadeusz Adamski, Wydawnictwa Komunikacyjne, Warszawa 1956) Elektryczne urządzenia zabezpieczenia ruchu pociągów: urządzenia stacyjne (Warszawa 1959) Przekaźnikowe urządzenia nastawcze typu półblokowego (razem z Anatolem Zubkowem, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1961) Automatyczne urządzenia zabezpieczenia ruchu na liniach kolejowych (Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, wydanie 2: Warszawa 1966) Elektryczne urządzenia zabezpieczenia ruchu kolejowego: urządzenia stacyjne (razem z Antonim Mikulskim, Wydawnictwa