Do łączności z Ziemią używano pojedynczej anteny monopolowej. Umieszczona była na szczycie statku. Dwie anteny dipolowe (4 pręty wystające ze spodu statku) służyły do nadawania telemetrii. Kamery wyzwalały się automatycznie po wejściu Ziemi w pole widzenia. Zdjęcia były przesyłane bezpośrednio na Ziemię lub nagrywane na rejestratorze. Statek wyposażono w dwie bliźniacze niezależne szerokokątne kamery telewizyjne typu Vidicon. Zespoły te mogły pracować jednocześnie lub na zmianę.
We wrześniu 1966 roku monitorował na Atlantyku zbliżający się do wybrzeża Stanów Zjednoczonych huragan Faith. Satelita działał poprawnie do 20 marca 1970 roku, kiedy to tymczasowo został przełączony na tryb nieaktywny z powodu zakłóceń w komunikacji z Ziemią, które powodował wobec wyniesionego na orbitę w 1970 roku satelity meteorologicznego ITOS 1. Ostateczna dezaktywacja nastąpiła 16 października 1970 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie sztuczne satelity Kategoria:Satelity meteorologiczne