Na opistosomie obecny jest prostokątny lub trapezowaty stożeczek, o krawędzi dystalnej prostej lub w-kształtnej. Kądziołki przędne przednio-bocznej pary mają dwa większe, ampułkowate czopki pośrodku i kilka gruszkowatych czopków w części szczytowej. Nie dłuższe od niech kądziołki pary tylno-środkowej mają tylko jeden większy czopek. Najdłuższe są kądziołki pary tylno-bocznej, zwykle mające 2 walcowate czopki: pośrodku i u nasady.
Nogogłaszczki samca cechują m.in.: często obecne krótkie kolce na grzbiecie goleni, umiarkowanie wydłużona apofyza medialna ze sklerytem w części odsiebnej, masywny konduktor z poprzeczną listewką i dziobiasto wydłużoną lub bardziej skomplikowaną końcówką oraz niktowaty embolus. Apophysis tibialis retrolateralis zwykle ma dwa odgałęzienia, ale może być wtórnie jednogałęzista, a nawet całkiem zanikła. Samice mają płytkę płciową bez wyodrębnionej części środkowej, a ich wulwy albo mają zbiornik nasienny nieregularnie zesklerotyzowany i otoczony zwiniętymi przewodami albo mają wyraźne odnogi na przewodzie kopulacyjnym.
Występowanie i biologia Rodzaj holarktyczny. W Europie najliczniej reprezentowany we Włoszech, Francji i na Półwyspie Iberyjskim. W Europie Środkowej, w tym w Polsce, występują tylko 2 gatunki: E. agrestis i E. atrica.