W listopadzie 1990, natychmiast po proklamowaniu niepodległości nieuznanej Naddniestrzańskiej Republiki MołdawskiejJ. Solak, Mołdawia..., s. 98., został wybrany na deputowanego do jej Rady Najwyższej, zaś w styczniu 1991 – przewodniczącym Rady Najwyższej. 30 kwietnia 1991 został aresztowany przez mołdawskie służby specjalne razem z dwoma deputowanymi RadyJ. Solak, Mołdawia..., s. 99.. Odzyskał wolność przed wrześniem 1991; 28 września 1991, gdy konflikt wokół Naddniestrza zaczął się zaostrzać i przechodzić w fazę zbrojną, Rada Najwyższa Naddniestrza powierzyła mu dowództwo nad wszystkimi formacjami walczącymi po stronie naddniestrzańskiejJ. Solak, Mołdawia..., s. 100–101..
1 grudnia 1991 był kandydatem w pierwszych wyborach prezydenckich w nieuznawanym Naddniestrzu, w parze z Borisem Akułowem jako kandydatem na wiceprezydenta. Uzyskał 31% głosów i przegrał w pierwszej turze z Igorem Smirnowem.
W 1996 i 2000 był ponownie wybierany na przewodniczącego Rady Najwyższej Naddniestrza. W 2005 powierzono mu obowiązki specjalnego przedstawiciela Rady Najwyższej ds. kontaktów międzyparlamentarnych, zaś rok później został sekretarzem generalnym Międzyparlamentarnego Zgromadzenia Państw Nieuznawanych na terytorium dawnego ZSRR.
Doktor nauk prawnych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Przewodniczący Rady Najwyższej Naddniestrza Kategoria:Mołdawianie